به سادگی گیره کاغذ   

 

دفعه بعدی که گیره کاغذ به دست گرفتید مواظب باشید. این تکه آهن خمیده که به ظاهر وظیفه ای به جز نگاه داشتن چند تکه کاغذ در کنار هم ندارد، دوسیه اش پر افتخار است.

بار اول: نروژ ،جنگ جهانی دوم. وطن پرستان گیره کاغذی به یقه کت خود زدند، به عنوان نمادی از مقاومت در برابر آلمانی های اشغالگر و طرفداران نازی شان، در زمانی که هر نماد دیگری از مقاوت، منجمله سنجاق سینه با نقش پرچم نروژ یا نشان پادشاه تبعید شده ممنوع بود. این گیره کاغذ ها به زودی نماد وحدت ملی و یگانگی مردم شدند. زدن گیره کاغذ به لباس نیز به سرعت ممنوع گشت و مجازات سختی برای استفاده کنندگان آن در نظر گرفته شد.

بار دوم، آمریکا، تنسی.دانش آموز کلاس هشتم در شهر "ویتول" زمانی که در درس تاریخ به کشتار یهودیان در جنگ جهانی دوم رسید، به پیشنهاد معلم خود و برای درک بزرگی این عدد به جمع کردن اشیاء کوچک و ارزان پرداخت. کاری که به نام "پروژه گیره کاغذی" در جهان مشهور شد.

پیشنهاد می کنم از همین فردا، نشانی برای همبستگی بیابیم و آن را به طور واضحی در پوشش روزمره خود به کار ببریم. تکه پارچه ای کوچک منقوش به عبارت "نه" می تواند اولین پیشنهاد باشد. "نه" به تمامی اشغالگران این آب و خاک. آن وقت می توانیم بفهمیم که ما بیشتریم یا آنها. این بار برای شمارش به کمک "آنها" نیاز نخواهیم داشت.

دیگر چیزی برای از دست دادن وجود ندارد. اگر حرکتی نکنیم دیگر امیدی هم وجود نخواهد داشت. قافیه را به طور کامل باخته ایم. هموطنی که این نوشته را می خوانی، به کمک شما نیازمندم. کشور نیازمند وحدت و همدلی است. بیایید آن را ایجاد کنیم.

من طرح این تکه پارچه را به مسابقه می گذارم. آن را به این آدرس ایمیل کنید. به بهترین طرح و استفاده کنندگان از آن هدیه ای ارزشمند تعلق خواهد گرفت.

آزادی کشور...

 

لینک
شنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸۸ - رئیس آواره