فیلم ساز   

مخملباف به نظر من - گیر ندید، گفتم به نظر من! - از جمله آدمهایی بود که نگاه خاصی رو به سینمای ایران آورد. یک نگاه بدیع.

از جمله فیلم هایی که ازش دیدم و خوشم اومد فیلم "گنگ خوابدیده" بود که در واقع بیوگرافی خودش بود. داستان نقشه کشیدن با دختر همسایه و خلع سلاح کردن پاسبان محل و به زندان افتادنش هم جزیی از این خاطرات بود.

نکته ای که از زندان بودنش می گفت اما خیلی به نظرم جالب بود. می گفت که در زندان سیاسی اون موقع طیف وسیعی از گرایشات مختلف بود که وجه اشتراک همه شون نحوه گرایش اکثر اون آدمها به دیدگاه اعتقادی شون بود. بعضی ها با خوندن یک کتاب - مثلا از گورکی، شریعتی  و یا آدمهای دیگه - گرایش سیاسی شون رو انتخاب کرده بودند. به زبان ساده تر می خواست بگه که پشت این طرفداری سفت و سخت عموما مطالعه و یا منطقی وجود نداشت.

من چرا این رو نوشتم؟ شاید به این دلیل که کودتای 28 مرداد علاوه بر نقشه سازمانهای جاسوسی به تعداد زیادی "ایرانی" هم نیاز داشت که بریزن توی خیابونها و قدرت رو قبضه کنن. متاسفانه این قسمت توی تاریخ به پر رنگی قسمت اول نیست. به عمد و یا به سهو نمی دونم. شاید اون وقتها خیلی کتاب خوندن مد نبود، درست مثل همین امروز!

 

 

لینک
یکشنبه ۱٠ خرداد ۱۳۸۸ - رئیس آواره