اندر آداب همسایگی   

 

بر خلاف تصور، ما ایرانی ها اصلا به اون قسمت از دین مبین اسلام که مربوط به همسایه می شود توجهی نداریم و جالب اینجاست که در این آمریکای جهان خوار مردم بیشتر به این نکته توجه می کنند.

بر خلاف معماران و ساختمان سازهای بی دین در ایران، اینجا خونه ها رو یه جور دیگه می سازن. راه دور نریم، همین خونه کوچک چهار واحدی دو طبقه که توش زندگی می کنیم رو بگم:

ساخت این خونه طوری انجام شده که شما در هر لحظه از همسایه طبقه بالا که اتفاقا یه زوج نسبتا جوان هم هستند خبر دارید. مثلا اینکه کی از هال می رن به سمت آشپزخانه و مسیر حرکتشون دقیقا از کجاست. این طور شما از هر تحرک همسایه تون در هر لحظه مطلع هستید.

هنر دوم مربوط به سیستم لوله کشی و فاضلاب ساختمانه. شما دقیقا می توانید زمانی که همسایه تون داره ظرف می شوره را بعد از نیم ثانیه بفهمید (زمان لازم برای رسیدن آب به طبقه دوم). از اون مهم تر اینه که در خارج از ساعات پیک ترافیک می توانید تعداد دفعاتی که همسایه توالت می ره و دلیلی که براش به اونجا مراجعه می کنه رو هم بفمید. دونستن وضع مزاجی همسایه خیلی مهمه چون اونوقت می فهمید که دم در ورودی نباید یقه اش رو بگیرید و مثلا راجع به سقوط اخلاقیات در غرب براش یه سخنرانی طولانی بکنید.

البته موارد دیگری هم هست که شما ازش مطلع می شوید که به اونها اشاره ای نمی شه!

اونوقت تو ایران همه خونه ها رو یه جوری می سازن که زبانم لال اگه همسایه آدم افتاد مرد هم صدا از خونه اش بیرون نره. حالا خودتون بگین کی اعتقادش قلبی تره؟

 

نتیجه اخلاقی: همیشه مسائل اونجوری که به آدم می گن نیست، البته خیلی وقتها هم اونجوری که فکر می کنه نیست.

نتیجه علمی: برای هر پدیده ای دو تا توضیح وجود داره که پنجاه و هفتمیش دلیلی قانع کننده و مستدل و علمیه.

 

لینک
یکشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸٧ - رئیس آواره