بودن یا نبودن، مسئله این نیست!   

در چند ماه گذشته که پارسا را به مهد کودک دانشگاه می برم هر روز این ماشین را می بینم. یک وانت سیاه رنگ بزرگ که جلوی یک کلینیک زنان پارک شده. دور تا دور این ماشین، یا حداقل آن سه طرفی که برای من از پشت ماشین قابل رویت است، سه تابلوی بزرگ با نخ بسته شده.

تابلوی اول یک طرح گرافیکی - یا حقیقی تبدیل شده به گرافیک - یک جنین سقط شده (تکه تکه شده) را نشان می دهد با نوشته " ده هفته". دو تابلوی دیگر که در کنار ماشین نصب شده نوشته هایی به این مضامین دارد:

" این کلینیک تا کنون 40000 کودک را کشته است"

و

"مایکل ... تا حالا خیلی ها را کشته است"

علم غیب لازم نیست تا متوجه این موضوع شویم که در این کلینیک سقط جنین انجام می شود و صاحب این ماشین با سقط جنین مخالف است.

فقط یک سوال از این دوستمون دارم: در قبال بچه هایی که سقط نمی شوند و متولد می شوند چه موضعی دارید؟

عادت داریم. مخالف کاری هستیم اما معتقدیم عواقب انجام ندادن اون کار بد به ما هیچ ربطی نداره!

 

پی نوشت نخست: من در مورد خوب یا بد بودن سقط جنین صحبت نکردم. دوست داشتم موضوع رو بزرگ تر ببینم.

پی نوشت دوم: آدم به جای بزرگترش تصمیم نمی گیره

پی نوشت سوم: هر کسی مسئول اعمال خودش هست

پی نوشت چهارم: ؟؟؟؟!!؟؟

لینک
سه‌شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸۸ - رئیس آواره